Home >> Spiritualiteit & Nieuwe tijd >> De Maya Kalender - 2012 >> 2012: Poolverschuiving deel 1

2012: Poolverschuiving deel 1


2012: Poolverschuiving deel 1

De aarde is geen solide blok steen, het is verdeeld in verschillende lagen. Wij leven op de buitenste laag, de korst van de aarde, welke is gebroken in zes grote stukken (de continentale platen en een paar kleinere stukken). Wetenschappers zijn nog verdeeld over watzich precies onder de korst bevindt maar voor deze uitleg is een simplificatie van hun uitgebreide modelen voldoende.

De binnenste kern bestaat uit massief ijzer en is omgeven door een buitenste kern van vloeibaar ijzer. Daaromheen zit de binnenste mantel. Deze bestaat uit gesmolten steen, de buitenste mantel en de korst zijn van massief materiaal maar zitten los aan elkaar en het is dan ook mogelijk dat deze van elkaar af en/of tegen elkaar aan schuiven. Dit is een bekende verklaring van het verschuiven (drijven) van continenten. Ook zorgt het verschuiven van de platen voor aardbevingen en vulkanische activiteit. De platen verschuiven elk jaar ongeveer 1 tot 4 cm. Deze beweging van enkele centimeters kan ook een laag punt in een fluctuerend systeem zijn, of een moment in de beweging van de korst na een grote verschuiving van 30 graden, die waarschijnlijk zo’n 12.000 jaar geleden plaats vond.

Er zijn aanwijzingen dat er in het verleden één of meer verschuivingen van de grotere orde zijn geweest; een poolverschuiving.
Onder een poolverschuiving kan worden verstaan:

  1. Een plotselinge en radicale verschuiving van de aardas en diens rotatie. (De aarde ‘valt om’)

  2. Het slippen van de aardkorst om de gesmolten binnenkant.

1) De hele aarde valt om
De lagen van de aarde blijven stabiel, en de aarde valt om als één geheel. Dit zou alleen doorkrachten van andere planeten op de onze kunnen onstaan of doordat de aarde uit balans raakt. In 1955 verklaarde Thomas Gold dat als de aarde een perfecte bol was in plaats van een afgeplatte bol, het kleinste insect de polen zou kunnen laten draaien. Gelukkig is dat niet het geval, de aarde is geen perfecte bol maar een soort in elkaar gedrukte bol met iets afgeplatte polen. Dat geeft onze planeet stabiliteit. Als de aarde helemaal massief zou zijn dan zou het draaien van de aarde eeuwig op dezelfde manier doorgaan. Door frictie en interactie tussen twee of meer objecten zal er altijd slijtage zijn en daardoor gaat er uiteindelijk altijd iets kapot. De aarde is niet massief, zoals hierboven beschreven, het heeft lagen die tegen elkaar aan schrapen.

2) Slippen van de aardkorst
Charles Hapgood’s theorie was dat het slippen van de twee toplagen van de aarde ervoor zorgde dat de continentale platen konden bewegen als één geheel met snelheid en over grote opervlaken. (Net als de schil van een sinaasappel, als die is losgemaakt van het binnenste fruit kan bewegen als één stuk) De kern blijft waar hij is, en de as en rotatie van de planeet blijft hetzelfde. Alleen de bovenste laag verschuift.

Poolbeweging is gebaseerd op het idee dat de buitense laag van de aarde van tijd tot tijd verschuift, dat sommige continenten daardoorvan ennaar de pool bewegen, waardoor het klimaat enigszins veranderd. Continentverschuiving is gebaseerd op het idee dat continenten individueel van elkaar bewegen. Een aantal schrijvers heeft geopperd dat poolverschuiving wordt veroorzaakt door de beweging van de continenten. Het Boek ‘The path of the Pole’ beschrijft de theorie dat poolverschuiving het primaire element is en dat dat de oorzaak is van continentale verschuivingen”. Het boek presenteert bewijsmateriaal dat de laatste grote verschuiving van de aardkorst vrij recent was. Volgens Hapgood was de meest recente noordpool Hudson Bay,het epicentrum van de Noord-Amerikaanse ijslaag gedurende de laatste ijstijd. De verschuiving was ongeveer 30 graden.

De starre wetenschap, gefixeerd als het was op zwaartekracht, heeft er voor gekozen om deze theorie te negeren. Albert Einstein heeft echter in 1955 vlak voor zijn dood het volgende geschreven over poolverschuivingen:

“Ik ontvang regelmatig brieven van mensen die mij willen consulteren over hun ongepubliceerde ideeen, het lijkt mij duidelijk dat deze ideeen heel zelden wetenschappelijke waarde hebben. Echter de eerste briefwisseling die ik had met dhr Hapgood schokte me. Zijn idee is origineel, van een grote simpelheid en (als het doorgaat met zichzelf te bewijzen) van groot belang voor alles wat gerelateerd is aan de geschiedenis van het aardoppervlak. De auteur heeft het niet gelaten bij een simpele presentatie van zijn ideeen. Hij heeft het onderzoek voortgezet en voorzichtig al zijn rijke materiaal verzameld datde theorie ondersteunt. Ik denk dat de enigszins verbijsterende, en tegelijk fascinerende ideeen serieuze aandacht verdienen van iedereen die zich interesseert in de ontwikkeling van de aarde.”

James Bowles is een gepensioneerd technicus die voor de NASA heeft gewerktaan het Apollo maanprogramma. In zijn boek ‘The Gods, Gemini, and the Great Pyramid’ geeft hij een makkelijk te begrijpen theorie over het verschuiven van de aardkorst.

James Bowles noemt zijn theorie Rotatiebuiging- of RB-effect. Als er voldoende druk is in onze aarde en die druk is constant, dan zal er op een dag iets meegeven, verschuiven of breken. Alle wat onder druk staat gaat uiteindelijk stuk. In het voorbeeld van onze planeet gaat het om een dunne laag tussen de korst en de buitenste mantel. De druk creëert ook warmte, dit zou een goede verklaring voor vulkanische activiteit zijn. Een soort uitlaat voor de druk die binnen de aarde wordt opgebouwd. De aardkorst is niet goed bevestigd aan de buitenste mantel, het zit eerder vast aan een aantal heel dunne lagen. De zon en maan trekken constant aan de aarde, en deze krachten maken dat de materie dichter naar de evenaar getrokken wordt. Dat is waar de druk wordt opgebouwd. We hebben het over een poolverschuiving maar technisch gezien is het de hele aardkorst die verschuift.

Saskia de Vries

Bronnen:
Dit artikel is vertaald uit het engels uit een online boek van Robert Bast : Survive 2012

Bekijk ook

De Maya van de Eeuwige Tijd - Deel 8

De Maya van de Eeuwige Tijd – Deel 8

Een serie van Drunvalo Melchizedek, waarin hij het echte verhaal van de Maya's over 2012 vertelt. Als één van de zeer weinigen heeft hij de moeite genomen om het nog bestaande Maya-volk in midden-Amerika te bezoeken, en te horen wat hun kalender en voorspellingen over de "eindtijd" nou eigenlijk betekenen.